- To zależy tylko od ciebie. Ja jestem tylko medykiem... - nie dokończyłem, gdyż ona mi przerwała.
- I moim partnerem. - popatrzyła na mnie nie unosząc głowy.
Wstrzymałem oddech na chwilę i wypuściłem powietrze, po czym powiedziałem:
- Jak wspominałem: jeśli poronisz, źrebak nie przeżyje, ale ty będziesz
żyła. Nie wiem jak twoja decyzja wpłynie na twych rodziców, ale nawet
gdy umrzesz, nie zwiążę się już z nikim. Prześlij się z decyzją, jutro
możesz mi powiedzieć.
Kiwnęła głową i zamknęła oczy.
- Pamiętaj, że cię kocham. - szepnąłem całując ją w policzek.
Zgasiłem światła i wyszedłem na korytarz z papierami. I tak muszę
dokończyć pracę, więc przesiedzę tu pewnie całą noc, a dobiegała już 2 w
nocy.
< Costa? >
